Na twee en half jaar werd ons gezin uitgebreid met ons meisje Tamara. Joyce kreeg er een zusje bij. En wij hopen ook een speelkameraadje in de nabije toekomst.
De eerste dagen van het leven van Tamara hebben mama en Tamara in het ziekenhuis doorgebracht. Weer in de Geldersche Vallei maar dan twee deuren terug nummer 69. Tamara heeft de eerste twee nachten op de babykamer geslapen. Maar mama kon niet echt slapen want was nog eens de bevalling aan het overdenken.

Vanaf de tweede dag hadden we de kamer voor ons tweeŽn, eigenlijk best wel stil, want Tamara was vaak tevreden. De borstvoeding ging nog niet helemaal zoals het hoort, maar we bleven doorzetten. Tamara was erg onrustig met aanleggen en pakte de tepelhof niet goed en moest haar dan weer van de tepel afhalen. Of ze had goed vast maar liet na een hele korte tijd weer zelf los. De tepels waren erg pijnlijk.

Ik denk dat het erg goed is dat je die vier dagen in het ziekenhuis verblijft na een keizersnede, op een of andere manier is het de enige manier om met z'n tweeŽn te zijn. Thuis zou het allemaal heel veel drukker geweest zijn. Joyce vond het niet zo leuk dat mama in het ziekenhuis lag, de eerste dag keek ze me nauwelijks aan maar kreeg wel een kunststof roos van haar met een kaartje voor mama, dat maakte al een heleboel goed. De tweede dag kwam ze heel even bij me op bed zitten en de derde dag hebben we een foto gemaakt met alle
drie de dames van Osenbruggen in het ziekenhuis.

Het was slecht weer toen we het ziekenhuis ingingen maar de zomer begon toen we het ziekenhuis verlieten. Misschien is het wel een heel goed teken voor het verloop van de komende tijden.

Papa was erg blij dat we weer een gezonde meid op de wereld hadden gezet. Tamara een naam die na acht en halve maand door hem werd goedgekeurd. Het blijkt dat er een Tamara een Europeesch kampioen is in tafeltennis. Misschien is het leuk om te weten dat als Tamara een jongen was geworden hij Timo had geheten. Ook wereldkampioen in 2002.
Vlak voor de geboorte van Tamara waren er weer kampioenschappen tafeltennis en Timo had eruit gelegen in de eerste ronden al.

Hemelvaartsdag 2003 zal me nog lang bij blijven, het was de dag dat papa en Joyce zoals afgesproken naar Harreveld on Wheels zouden gaan. Maar voordat Joyce werd opgehaald had ik al naar opa en oma gebeld om te vragen of ze naar de apotheek wilde om flesvoeding te gaan halen. Het was al die tijd zo'n strijd om Tamara goed aan te leggen en het werd allemaal te pijnlijk, en Tamara was steeds minder lang tevreden met de voeding die ze binnen kreeg. Gelukkig had ik wel wat flesjes in huis, en dat was ook de eerste dag dat ze drie uur achter elkaar heeft geslapen. Het was gewoon even bijkomen, want je was nu alweer een week oud en zeer tevreden in mama haar armen maar verder dus niet zoals het zou moeten. Later zou blijken dat ook de flesvoeding voor darmkrampjes zou zorgen, maar dat was een volgende zorg.

Al snel zou blijken dat het herstel van de keizersnede veel voorspoediger ging verlopen dan van de bevalling van Joyce. Nu blijft het van belang dat je je rustig houdt zes weken lang en vooral niet tilt en zware huishoudelijke taken gaat uitoefenen. Sonja en Gerda hebben ons enorm geholpen, de zes weken vlogen voorbij. Dat zal op langere termijn nog heel goed merkbaar zijn dat deze handen ons geholpen hebben. Toen de zes weken voorbij waren braken ook weer de tijden aan waar we meer en meer activiteiten gingen ondernemen. Allereerst de leuke dingen als zingen zwemmen en daarnaast de boodschappen en huishouden gingen weer in het dagelijkse leven horen.
Terug naar index